DEMOKRASİ
< - Geri Dön Eklenen Yorumlar Yorum Ekle 

“DİKTATORYAL” DEMOKRASİ

                                                      Prof. Dr. Durmuş Yılmaz

 Türkiye’de siyasetçilerin  çok tartıştığı konuların başında “Demokrasi” ve “Millî İrade”  gelmektedir. Nedense bizim politikacılarımız bu iki  konuyu bir türlü anlayamıyorlar. Daha doğrusu  kavrayamıyorlar. Demokrasimizin zaman zaman tıkanmasına yol açan yapıya  birlikte bakalım: Hemen söyleyelim: Demokrasinin alfabesi “Kuvvetler Ayrılığı”  ilkesidir. Yani Yasama (TBMM), Yürütme (Hükümet), Yargı (Mahkemeler) kuvvetlerinin bir birleri ile organik bağı olmayacaktır. Başka bir ifadeyle bu kuvvetlerden biri diğerinin altında  ya da üstünde olmayacaktır. Buna her halde itiraz yoktur. Şimdi tespiti birlikte yapalım ve  Türkiye’de kuvvetlerin  bir birinden ayrı mı yoksa iç içe mi olduğunu birlikte görelim. Somut örnek olsun diye  isimleri de kullanıyorum. Yasama’dan başlayalım. 23. Dönem TBMM’de 550 milletvekili var. 340’ı ve çoğunluğu  AKP’ye ait. Bu, 340 sandalyeye sahip grup aynı zamanda  iktidar. Yani Yürütme’ye  hakim. Peki, bu 340 milletvekilini listeleyerek onların milletvekili olmasını sağlayan kimdir? Partinin (AKP) Başkanı, yani Recep Tayyip Erdoğan. Köksal Toptan’ı Zonguldak listesinin başına yazarak milletvekili sonra da TBMM başkanı  yapan kimdir? Recep Tayyip Erdoğan. Yürütme’nin başı, yani Başbakan kimdir? Recep Tayyip Erdoğan. Abdullah Gül’ü Kayseri listesinin başına yazarak milletvekili seçtiren kimdir? Recep Tayyip Erdoğan. Abdullah Gülü TBMM’de cumhurbaşkanı adayı olarak gösteren ve seçtiren kimdir? Recep Tayyip Erdoğan. Bakanları  önce milletvekili sonra da bakan yapan kimdir? Recep Tayyip Erdoğan. 

Görüldüğü gibi Yasama’nın başkanı da Yürütme’nin başkanı da  Erdoğan’dır. Yani bütün kuvvetler Başbakan’a, yani Yürütme’nin başına bağlıdır. Daha açık ifadeyle bütün kuvvetler bir tek kişiye, Başbakan’a bağlıdır. O hangi yasanın ne şekilde çıkmasını isterse  o yasa o şekilde çıkar. Grup sayısı yeterli ise Anayasa da onun istediği gibi değişir. Milletvekileri arasında  hiç birisi bu üstün güce itiraz edemez. Bırakın itirazı, her vesileyle  ona bağlılığını göstermek ve hatta kanıtlamak zorundadır.  Bu tespite katılmayanlar ve “Bütün kararlar, partinin yetkili kurullarında serbestçe tartışıldıktan sonra alınıyor…Genel başkan tek başına karar vermiyor…Yardımcılarına, Grup Başkan vekillerine, Genel Sekreterine, İl ve İlçe Başkanlarına danışarak karar alıyor… Meclis başkanı, Cumhur Başkanı TBMM’de oylanarak  Meclis tarafından seçilmişlerdir…”  diyenler olabilir. Böyle düşünenlere sadece şunu soruyorum: Bu söylediğinize siz kendiniz inanıyor musunuz?  Geçelim. İşte böyle tek kişilik demokrasilere literatürde “Diktatoryal Demokrasi” denir. Yani demokrasi, yalnızca şeklen  vardır. Özde değil, sözde demokrasidir. Anayasamızın 68. Maddesinin ikinci paragrafında  “ Siyasî Partiler, demokratik siyasî hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır”  denmektedir. Çok doğrudur ve evrensel bir kuraldır. Fakat  demokrasi için vazgeçilmez olan siyasî partiler, kendi içlerinde acaba ne kadar demokratiktir? Yani demokrasinin vaz geçilmez unsurları olan  siyasî  partilerin kendilerine demokrasi lazım değil midir? Kendi bünyasi demokrat olmayan bir kurum  demokratik rejime ne kadar katkı yapabilir? Eğer aklınıza seçimler geliyor ve  “milletvekilerini halk seçiyor” diye düşünüyorsanız,  orada da yanılyorsunuz. Hepimiz çok iyi biliyoruz ki, seçimlerde partileri  seçiyoruz, milletvekillerini değil.  Yukarıda vasıflarını  saydığım genel başkanlar seçim zamanlarında halkın önüne bir liste sunuyorlar ve halk o listelerden birini tercih ediyor. Partilerin taraftarlarını bir kenara bırakın, il ve ilçe yöneticileri bile milletvekili adayının belirlenmesinde her hangi bir işleve sahip değildir. Fakat hiç kimse bu düzene itiraz edemez. Zira onlar da o yüksek güce bağlıdır. İşte bu faaliyete  bizim ülkemizde “Seçim” ve sonucuna da  “Millî İrade”  deniyor.

Bu yazdıklarımız, her ne kadar örneği AKP’den vermişsek de, istisnasız bütün partiler için geçerlidir. Yine bu yazdıklarımız 1950 yılından bu yana  Türk demokrasisinin  en belirgin özelliğidir. Tayyip Erdoğan için söylediklerimiz Menderes, Demirel, Özal, Ecevit  gibi geçmiş zamanlarda büyük oy almış liderler için geçerli olduğu gibi,  Baykal, Bahçeli gibi daha az oy almış liderler için dahi geçerlidir.

Sonuç: Türk demokrasisi   hiçbir zaman “Çoğulcu”  ve “Katılımcı” bir  vasıf kazanamamıştır.  Kuvvetler, özellikle de  Yürütme ve Yasama birbirinden hiç ayrılamamıştır. Daha doğrusu Yasama Yürütme’nin etkisinden kurtulamamıştır.  Hepsinden daha önemlisi Yasama organı, bir Genel Başkan tarafından oluşturulmuştur. İç içe geçmiş Yasama ve Yürütme’nin yanında  bu birleşmeye direnen tek kuvvet Yargı’dır. Bu özellikleriyle Türk demokrasisi dünyadaki emsalleri içinde hiçbir ülke tarafından  iyi bir örnek olarak alınamaz ve taklit edilemez. “ Demokrasimizde, genel ilkeler açısından,   örnek gösterilebilecek  hiçbir şey   yok mudur?”diye sorulacak olursa, her halde o da, bütün baskılara rağmen Yargı kurumunun  Anayasa ve yasalara bağlılığı ve Kuvvetler Ayrılığı prensibinden hareket ederek  iktidarda veya muhalefette olmasına, ya da, az oy çok oy almış olmasına bakmaksızın  Anayasa’nın  sınırlarının dışına çıktığını tespit ettiği partiler hakkında kapatma davası açmasını ve bu tür eylemleri sabit olan partileri de kapatmış olmasını örnek gösterebiliriz.  Fakat “Diktatoryal “demokrasimizin  liderleri, yargı kurumunun da tıpkı Yasama gibi kendi  kanatlarının altına girmesini istemekte,  girmediğini görünce de     “Bu demokrasiye aykırıdır…” diye bağırıp çağırmaktadırlar. Oysa  bilmiyorlar ki,  hukuk işlerse  demokrasi  de işler.  Hukuk işlemezse demokrasi de işlemez. Düşünsenize, 1960  yılı başında  bir Anayasa mahkemesi olsa da  D.P.yi kapatsaydı  acaba   darbe olur muydu?  Hukukun yolu kapatılırsa, demokrasi dışı güçlerin yolu açılmış olur. Öyle değil mi?

 

 

 

 

 

 

 

< - Geri Dön

ÖZ GEÇMİŞ
İLETİŞİM
ZİYARETÇİ DEFTERİ
DİĞER BAĞLANTILAR
ANASAYFA
Vefat ve Teşekkür
GERİ DÖN
Ziyaretçiler
Toplam :   1695685
Bugün :   181
Aktif :   181

Örnek Köy


Anasayfa | Makalelerim | Kitaplarım | Güncel | Anketler | Yazılarım | Tartışalım | İletişim | Ziyaretçi Defteri | Öz Geçmiş

Web Tasarım: www.linearyazilim.com